بهزاد زیبایی سه شنبه 16 فروردین 1390 11:32 ق.ظ نظرات ()
قوانین ژیمناستیك
نحوه لباس پوشیدن شركت كنندگان در مسابقات:


هر تیم كه مایل به شركت در مسابقات باشد باید تمام شركت كنندگان آن با لباس متحدالشكل و یك رنگ در مسابقات حاضر شوند. در پارالل، بارفیكس، خرك حلقه و دار حلقه ژیمناستها باید با شلوار بلند با جوراب و كفش ژیمناستیك یا بدون كفش رقابت نمایند. در حركات زمینی و پرش خرك ژیمناست می تواند از لباس فوق و یا در صورت تمایل با شورت همراه با جوراب و كفش و یا با پای برهنه در مسابقات شركت نماید. لكن باید رنگ پیراهن آنها همرنگ باشد ضمناً پوشیدن زیر پیراهن ركابی در تمام مراحل اجباری می باشد عدم توجه به مطلب فوق موجب می شود تا هر شركت كننده بدون اخطار قبلی امتیاز از دست بدهد یك تیم ژیمناستیك شامل شش نفر می باشد كه بهترین امتیاز ? نفر اول بر روی هر اسباب در جمع نمره ها منظور می گردد.


قوانین و مقررات ژیمناستیک + ژیمناستیک + قوانین و مقررات ژیمناستیک

                                     fx6.gif



در ژیمناستیك دو نوع برنامه ارایه می گردد:


الف – برنامه اجباری


ب – برنامه اختیاری


1- برنامه اجباری برنامه ای است كه به وسیله مسؤولین مربوطه تنظیم شده و معمولاً یك سال قبل از مسابقات به ژیمناست ابلاغ می گردد و هر ژیمناست باید آن را طبق مقررات تعیین شده اجرا نماید. در غیر این صورت امتیازی از شركت كننده به عنوان جریمه كسر خواهد شد. انجام و ارایه برنامه اجباری بر طبق فرم داده شده تا 8/9 امتیاز در بر خواهد داشت و 2/0 امتیاز باقیمانده تا 10 امتیاز جهت پاداش در گرفته شده است كه به ذوق و مهارت در انجام حركات تعلق می گیرد.


تبصره: چنانچه به خاطر افت در یك حركت، برنامه قطع شود نمی توان آن حركت را تكرار نمود. لیكن می توان ادامه آن را با حداكثر 30 ثانیه استراحت انجام داد.


2- برنامه اختیاری برنامه ای است كه ژیمناست شخصاً و یا با كمك مربی مربوطه تنظیم نموده و در مسابقات آن را ارایه می دهد.


ج- ژوری و تشكیلات آن:


كلیه مسابقات رسمی ژیمناستیك آقایان به وسیله دو هیأت داوران الف و ب و رئیس هر اسباب ارزیابی می شود.


1- هیأت داوران الف شامل دو داور میباشدكه آنها نیازهای ضروری، مشكلی برنامه و تركیب آن را ارزیابی می كنند.


2- هیأت داوران ب شامل شش داور می باشد كه آنها اجرای برنامه ها را بر اساس اصول فنی و زیبایی ارزیابی می كنند.


3- رئیس هر وسیله كه توسط كمیته فنی انتخاب می شود علاوه بر انجام كارهای دیگر به كار هیأت داوران الف و ب نظارت می كند.


نحوه استقرار داوران جهت ارزیابی برنامه روی هر وسیله به ترتیب زیر است:


داور ب2 داور ب3 داور ب 4 داور ب ?


وســیــــلــه داور ب 1داور الف 2داور الف 1رئیس داور ب 6




حقوق و وظایف ژیمناستها




از ژیمناستها خواسته می شود كه خود را با محتوای قوانین امتیاز گذاری آشنا كرده و تمامی مقرراتی كه ضامن برگزاری منظم مسابقات می باشد را بدانند. در هنگام مسابقه لباس مناسب بپوشند؛ شماره تعیین شده از طرف مسؤولین مسابقات را به پیراهن خود نصب كنند؛ برای جلوگیری از وقوع حادثه و به منظور اطمینان خاطر ژیمناست شركت كننده در رقابتها یك مربی مجاز به ایستادن در نزدیكی وسایل زیر می باشد بارفیكس، دار حلقه، پارالل و پرش خرك. لیكن اجازه كمك به ژیمناست را ندارد در غیر این صورت موجب كسر جریمه تا 4/0 امتیاز خواهد شد در حین انجام برنامه هیچیك از اعضای تیم اجازه ندارند با ژیمناست مسابقه دهنده، صحبت نمایند.


چگونگی ایجاد قوانین امتیازدهی


اولین قوانین امتیازدهی فدراسیون جهانی ژیمناستیك در سال 1949 بوجود آمد، قبل از جنگ جهانی دوم استانداردهای داوری محدود به چند بیانیه كلی در مورد اصول تكنیكی بود. برخی قوانین برای كسر امتیازات و قوانینی دیگر هم بصورت محدودی بوسیله، كمیته، فنی قبل از هر مسابقه مشخص می شد. به این ترتیب هر داور برنامه ژیمناست را برا اساس چیزهایی كه در كشور خود یاد گرفته و تمرین كرده بود ارزیابی می كرد. طبیعتاً این منجر به تفاوتهای آشكاری در امتیازدهی و همچنین اشتباه در یادآوری می شد............
- یك ساعت قبل از آغاز مسابقات در محل انجام رقابتها حضور داشته باشند.
- به خوبی آمادگی انجام وظایف خود را داشته باشند.
- با لباس مناسب در مسابقات حاضر شوند. ترجیح داده می*شود كه داوران از شلوار خاكستری و كت آبی تیره و پیراهن و كراواتی با رنگ روشن استفاده كنند.........

5- خطاهای فنی و خطاهای فرم به 4 گروه زیر تقسیم می شوند:
- خطاهای كوچك 1/0 امتیاز
- خطاهای متوسط 2/0 امتیاز
- خطاهای بزرگ 3/0 امتیاز
- افتادن 5/0 امتیاز


اولین قوانین امتیازدهی فدراسیون جهانی ژیمناستیك در سال 1949 بوجود آمد، قبل از جنگ جهانی دوم استانداردهای داوری محدود به چند بیانیه كلی در مورد اصول تكنیكی بود. برخی قوانین برای كسر امتیازات و قوانینی دیگر هم بصورت محدودی بوسیله، كمیته، فنی قبل از هر مسابقه مشخص می شد. به این ترتیب هر داور برنامه ژیمناست را برا اساس چیزهایی كه در كشور خود یاد گرفته و تمرین كرده بود ارزیابی می كرد. طبیعتاً این منجر به تفاوتهای آشكاری در امتیازدهی و همچنین اشتباه در یادآوری می شد.
رشد طوفانی ژیمناستیك هنری در دوره بعد از جنگ و درك بهتر تكنیك از راه تعلیم نیاز به ایجاد قوانینی متحد و قابل قبول برای همه را مشهود كرده باعث اصلی این تصمیم*گیری بیش ازهمه چیز مسابقاتی كه اولین المپیك بعد از جنگ كه در سال 1948 در لندن برگزار شده بود.در آنجا اختلافات بین امتیازاتی كه داوران مختلف داده بودند، چنان زیاد بود كه داوری دقیق امكان*پذیر نبود. این موضوع در میان گروههای ژیمناستیك و نشریات انتقادات زیادی پیش آورد كه باعث شد كمیته فنی تصمیم به ایجاد رهنمودهای كاملاً* مشخصی برای ارزیابی برنامه ژیمناستیك قبل از مسابقات جهانی 1960 باسل بكند.
این كار كمیته توانست از قوانینی كه قبلاً در بعضی كشورها بطور مجزا به اجرا گذاشته می*شوند، استفاده كند.
درسال 1949 اولین سری قوانین تحت عنوان «قوانین امتیازدهی» بیرون آمد. این قوانین از 12 صفحه چاپی تشكیل می*شد و اجازه مجزا كردن ارزیابی را به 3 فاكتور مجزا می*داد:
مشكلی حركت، تركیبات و اجرا ولی در این رهنمودها اشاره*ای خاص به محتویات مشكلی حركات دلخواه نمی*كرد.به پیشنهاد نماینده فرانسه در TC كلائد- لاپ لوو پی*یر هنتگس (لوكزامبورگ) سازمان داوران به ترتیبی ایجاد شد كه برای هر وسیله 4 داور زیر نظر یك سرداور قرار گرفته و امتیاز نهایی با احتساب معدل دوامتیاز وسط تشكیل شد. این شیوه برای مدت زیادی خود را ثابت كرده بود و باید نگه داشته می*شد.
این قوانین مرتباً قبل از هر دوره مسابقات مهم اصلاح شد.بعدها حركات C, B, A و ارزیابی معرفی شد.
در سمپوزیوم مادرید در سال 1973 اولین بار امتیازات به 3 دسته تقسیم شدند:
شكل تركیبات و اجرا با امتیازات 4/3، 6/1، 4/4 كه جمع آن 4/9 امتیاز شد و 2/0 امتیاز برای ریسك،ابتكار و هنرمندی و مهارت بود.
تصمیمات مهمی در كنگره های شصت و ششم و هفتم FIG در سئول (1988) و فرنكفورت (1990) گرفته شد، منجر به تغییراتی در قوانین شد.
این تغییرات شامل استفاده از 6 داور برای هر وسیله در مسابقات رسمی FIG بود.
سمپوزیوم مخصوصی كه MTC در سپتامبر 1993 در لوگانو (سوییس) برگزار كرد منجر به بحث هایی داغ و ضد و نقیض شد.
در میان آنها مهمترین آنها به شرح ذیل است:
1- معرفی هیئت داوران الف و ب
2- حفظ عدد 10 به عنوان حداكثر امتیاز بود
حذف حركات اجباری بعد از المپیك 1996 كه در شصت و نهمین كنگره FIG در ژنو در ماه می 1994 تصویب شد.
با حذف حركات اجباری نیازهای ویژه نقش مهمتری را بعهده گرفته*اند.
از نقطه نظر تاریخ قوانین سال 1997 جایگاه مخصوصی دارد زیرا دیگر شامل قوانین حركات اجباری قسمتی از ژیمناستیك را برای 100 سال تشكیل می*داد نمی*شود. اما دلیل دیگری هم وجود دارد و آن این است كه تركیب جدیدی از داوران بصورت هیئت*های الف و ب بوجود آمد. تعداد داواران كه برای هر وسیله 4 نفر بود به شش نفر در سال 1993 افزایش پیدا كرده بود. ایجاد هیئتهای الف و ب كه از سال 1997 اجباری خواهد بود بزرگترین تغییر سازمانی داوران در 50 سال اخیر بوده است.
جدولهای مشكلی مرور و اصلاح شد و تغییرات بزرگ مسئولانه*ای فقط در پرش خرك داده شد.
بدین صورت كه به هر پرش امتیاز جداگانه*ای داده شد و این امتیازات میان 5 گروه جدید پرش تقسیم شد.
حقوق و وظایف كلی داوران

1- داوران باید با ورزش ژیمناستیك رابطه نزدیك داشته و بطور مداوم معلومات علمی خود را در این زمینه توسعه دهند. پیش نیازهای اساسی برای فعالیت آنها به شرح ذیل است:
· داشتن معلومات عالی از مقررات امتیاز گذاری
· داشتن معلومات عالی از مقررات فنی FIG
پیش نیازهای داوری مسابقات رسمی FIG به شرح ذیل است:
· دارا بودن گواهینامه معتبر عضویت در FIG
· اثبات موفقیت در فعالیتهای داوری در مسابقات بین المللی و ملی.
· نشان دادن كارآیی در مورد ارائه كاربرد ماهرانه و صحیح در جریان مسابقات .
2- تمام اعضای هئیت داوران موظفند:

- دركلیه جلسات برنامه*ریزی اجلاس داورارن (برای قضاوت در یك مسابقات خاص) شركت جویند.
- یك ساعت قبل از آغاز مسابقات در محل انجام رقابتها حضور داشته باشند.
- به خوبی آمادگی انجام وظایف خود را داشته باشند.
- با لباس مناسب در مسابقات حاضر شوند. ترجیح داده می*شود كه داوران از شلوار خاكستری و كت آبی تیره و پیراهن و كراواتی با رنگ روشن استفاده كنند.
3- در خلال مسابقات از داوران درخواست می*شود:
- صندلی كه به او اختصاص داده*اند ترك نكند.
- با افراد دیگری تماس نداشته باشند.
-با مربیان، ژیمناستها و داروان دیگر وارد بحث و گفتگو نشود.

حقوق و وظایف داوران

1-داوران بر اساس واجد شرایط بودنشان كه از روی نتایج امتحانات در هیئت داوران الف A و یا ب B انجام وظیفه خواهند كرد. آنها موظفند حركات هر برنامه را به نحوی صحیح و سریع طبق این قوانین امتیازگذاری ثبت و ارزیابی كنند.
2- داوران هیئت الف مسئولیت ثبت و ارزیابی اصول زیر را به عهده دارند:
- سختی حركت
- نیازهای ویژه
- پاداش
3- داروان هیئت ب B مسئولیت ارزیابی ارائه حركت بر اساس اصول فنی، موقعیتی (positoional) و زیبایی را به عهده دارند.

عوامل ارزیابی

1- برنامه های حركت زمینی، خرك حلقه، دار حلقه، پارالل و بارفیكس براساس تركیبات امتیازی ذیل محاسبه می*شود.این تركیبات برای هیئت*های الف و ب تقسیم شده*اند:
هیئت ب


هیئت الف
اجرای برنامه (تكنیك و پوزیسیون) 00/5 امتیاز
8/2 امتیاز
سختی برنامه

B1
B2

6/0 امتیاز
نیازهای ضروری

B1. B2. B3. B4
B5 B6

6/1 امتیاز
پاداش

خطاهای عادی

خطاهای تكنیكی

00/5 امتیاز

2- در پرش خرك هیئت ب اجرای فنی و فرم صحیح را ارزیابی می*كند.ازآنجایی كه امتیاز پایه خرك از قبل از اجرا نشان داده شده، TA به تنهایی عنوان هئیت الف قضاوت خواهد كرد.
بند 14
نیازهای سختی برنامه

1- برنامه*های حركات زمینی، خرك حلقه، دارحلقه، پار الل وبارفیكس احتیاج به ارزش
A
B
C
4
3
3
0.1 ارزش امتیازی
0.3
0.5


5- خطاهای فنی و خطاهای فرم به 4 گروه زیر تقسیم می*شوند:
- خطاهای كوچك 1/0 امتیاز
- خطاهای متوسط 2/0 امتیاز
- خطاهای بزرگ 3/0 امتیاز
- افتادن 5/0 امتیاز
6- خطاهای بالا به شرح ذیل می*باشند:
- خطاهای كوچك- اجرای تقریباً بدون اشتباه، اشتباه جزئی تخطی جزئی ازاجرای صحیح و یا وضعیت آخر.
- خطاهای متوسط- تخطی مشخص از اجرای بدون اشتباه و یا وضعیت آخر.
- خطاهای بزرگ- تخطی شدید از اجرای بدون اشتباه و یا وضعیت آخر.
- افتادن- افتان از و یا روی وسیله.
7- اگر ژیمناست برنامه*اش دراثر افتادن قطع شود و یا از وسیله جدا شود، میتوانددر عرض 30 ثانیه ادامه پیدا كند و حركتی كه باعث افتادن او از و یا روی وسیله شده را می*توان تكرار كرد.